| تبليغات | X |
لــه دونـیــادا کـهسـێ رهنـجـی بـهبــا بێ هـهرهس گـرتـوویـه هـهرچی كێوه، بـا بێ
بـههــاری بـێ گـوڵـی بـێ بـولبولـی كـورد خـــــهزانـــه كـردهوهی وهك كـــا و بــــابــێ
لــه كـۆسـپـێـكـا كـه كــوردستــانی داگرت رهوایــــــه شــیــوهن و شــیـن و هــهرا بــــــێ
هـهمـوو وهك یـهك عـهزادار و پــهشـێـون پـــــهرێــشـــــانــن هـــــهوار و شـــــــار و لادێ
سـهرم سڕمـاوه لـهم گــهردوونــه، یـاران خـهزهڵــوهر کــهی لــه خــاکــــهلـێـوهدا دێ
بـــههـــاری بـێ گـوڵت قهت دیوه، كاكه؟ ئـهگـهر بـێ چــاوهکــهم! لــهم شـێـوهدا دێ
بۆ یادی بیستو سێ ساڵهی كۆچی دوایی مامۆستا هێمن
مهولوود بههرامیان
23 ساڵ لهمهوبهر له رۆژی ٢٨ی خاكهلێوهی ساڵی ١٣٦٥ی ههتاویدا شاعیری ناوداری گهلهکهمان مامۆستا هێمن (سهید محهممهدئهمینی شێخ الاسلامی) كۆچی دوایی كرد.
بێگومان هیچ گهلێک له دونیادا نیه که ڕێز له کهڵه پیاوان، پاڵهوانان، شاعیران، هونهرمهندان، زانایانو .. ی خۆی نهگرێ، ئێمهی کوردیش له مێژووی پڕ له سهروهریی خۆماندا، به دهیانو سهدان ئهدیبو شاعیرو کهڵهپیاومان ههبووهو ههمانه که ئهرکی نیشتمیانی سهرشانی ههمووانه یادیان بهرز رابگرنو وهکوو مهشخهڵێک له ئهزموونهکانو بههرهکانیان بۆ رووناک کردنهوهی داهاتوو کهڵك وهربگرن.
امید صادقی
پاسخی به مصاحبه آقای محمد حسینی با وبلاگ نقد و نظر با عنوان «به سیاست اسلامی معتقدم نه اسلام سیاسی»
بسم الله الرحمن الرحیم
«قل ان صلاتی و نسکی و محیای و مماتی لله رب العالمین» (انعام 162) بگو نماز و عبادت و زیستن و مردن من از آن خداست که پروردگار جهانیان است.
مطالعات تاریخی و بررسی های باستان شناسی به این نکته اذعان دارند که گروههای مختلف بشری (جدا از استثنائات بسیار محدود) در تمام نقاط کره ی زمین از زمانهای بسیار دور در اعتقاد به خدا و زندگی پس از مرگ، مشترکند. هر چند چگونگی و مظاهر این اعتقاد در میان آنها بسیار متفاوت و متنوع بوده است. این اعتقاد به خالق و زندگی پس از مرگ می تواند برخواسته از رسالت پیامبران الهی و یا برگرفته شده از فطرت و نهاد آدمی باشد.از طرفی انسانها به علت وجود زندگی اجتماعی و گروهی ناچار به ایجاد تنظیم قواعد و قوانینی جهت رتق و فتق امور خود برآمده اند. این قواعد و مقررات بسیار متنوع و با طول عمرهای بسیار متفاوتی بوده است.از مهمترین دلایل تعویض پیاپی قوانین و احکام بشری و کارگزاران آنها، ناتوانی در شناخت کافی موجود بسیار پیچیده ای به نام انسان و زیاده طلبی طبقه ی حاکم و در نتیجه عدم برقراری عدالت می باشد.
چرا زبان تهمت و تخریب گشودهاید؟!
نویسنده: استاد محمد مجتهدشبستری
آیتالله جعفر سبحانی
پس از سلام و تحیات، در آخرین روزهای سال 1387 اظهارات جناب عالی را پیرامون سخنرانی این جانب در دانشگاه صنعتی اصفهان که از سوی خبرگزاریهای وابسته به دولت با آب و تاب فراوان به صورتی بسیار گسترده منتشر شد، خواندم. از آن سخنان هم متعجب و هم متأسف شدم. تعجب من از آن است که میبینم یک استاد علوم اسلامی که بیش از شصت سال در علوم اسلامی زحمت کشیده، با سر و صدای فراوان مطالبی نگاشته که از هر گونه نقد علمی تهی است ولی مجموعهای از دعاوی و نسبتهای خلاف واقع است. تأسف من هم از آن رو است که به عنوان دوست سابق شما آن گونه سخن گفتن را شایسته شما نمییابم و از اینکه عاقبت به زبان تهمت و تخریب روی آورده ناخشنودم. در همان روزها به شما وعده دادم که پس از تعطیلات نوروز 1388 به آن اظهارات پاسخ گویم. اکنون به آن وعده وفا میکنم، اما نه از باب مناظره یا منافسه، بلکه از این روی که وظیفه اخلاقی خود میدانم ذهن مخاطبان شما و خودم را درباره آن دعاوی و نسبتهای خلاف واقع روشن کنم.
خوێنهرانی بهڕێز چهند ڕۆژ لهمهوبهر ناوهندی ههواڵنێری سهقز ههواڵێکی سهبارهت به کوژرانی هاوڵاتی ڕهسوولی محهممهدی تهمهن ۲۹ ساڵهو کهسێکی بهنگلادیشی بڵاو کردهوه که گۆیا ناوبراو کهسێکی سهر به تۆڕی ئهلقاعیده له ئێران بووهو چاوساغی چهند کهسی بهنگلادیشی سهر به ئهلقاعیده بووه و ئهوانی یارمهتی داوه که لێرهوه به مهبهستی کاری تیرۆریستی بچنه کوردستانی باشوور، ئێمهش لهو دهلاقهوه دهقی ئهم ههواڵهمان به ئاماژه به سهرچاوه سهرهکیهی(ناوهندی ههواڵنێری سهقز)، خسته بهرچاوی خوێنهرانی ئازیز. دواتر لهلایهن سهرچاوهیهکی باوهڕپێکراو له رهبهتهوه ئاگادار کراینهوه که ئهم ههواڵه له بنهڕهتدا ههواڵێکی ناراستهو ناوبراو کهسێکی کاسبکاری بیلایهن بووهو پهیوهندی به هیچ حیزب، تاقمو شهبکهیهکهوه نهبووهو تهنیا ویستوویه ئهم چهند کهسه بهنگلادیشیه که له کوردستانی عێراق کرێکار بوونه بگهینێته تورکیاو به داخهوه له رووداوێکی چاوهڕوان نهکراو دا دهکهوێته بهر هێرشی هێزهکانی ئینتیزامیو گیانی له دهست دهدا.
کێلهشین پڕ بهدڵ سهرهخۆشیی گهرمی خۆی پێشکهشی بنهماڵهو کهسو کاری رهسوڵ محهممهدیو سهرجهم خهڵكی رهبهتو دهوروبهر دهکاو خۆی له خهمیاندا به بهشدار دهزانێ، بهڵام دهبێ ئهو راستیهمان لهبهرچاو بێ- که له سهرهتاکانو بنهماکانی ههواڵنێریه -که له زۆر گۆڤار، رۆژنامهو ماڵپهڕی پیشهییو بهناوبانگیش دا لهوانهیه ههواڵی ناراست بڵاو بێتهوه، ئێمه بۆ جارێکی تر داوای لیبوردن له کهسو کاری ناوبراوو ههموو خوێنهرانی خۆشهویستی وێبلاگهکهمان دهکهینو ئوباڵی ئهم ههڵه پێشهیهش دهخرێته سهر ملی بهڕێوهبهرانی ماڵپهڕێ ناوهندی ههواڵنێری سهقزو هیوادارین که ئێمهشو ئهوانیش، لهمهو دوا بهدواچوونێکی زیاترمان سهبارهت به ڕووداوهکان ههبێ.
ئهو خۆرهیهی بهربۆته ژیانی خهڵكو كۆمهڵگا بهرهو ههڵدێر دهبات
ئیدریس ئیبڕاهیم نهژاد ـ نهغهده
Network Marketing یا "بازاریابی شهبهكهیی" یهكێ له دیارده ههره زهقهكانی تێكنۆلۆژی سهردهمه. ئهو شهبهكهیه شێوازێكی تایبهته بۆ فرۆشو زۆرترین قازانج دهداته خاوهن بهرههم كه لهلایهن شهبهكهیهك له مشتهرییانو ئێستا له رێگهی ئینتێرنێت ئهنجام دهدرێ. پێشینهی مێژوویی "بازاریابی شهبهكهیی" بۆ سهردهمی دهوڵهتی تیَزاری ڕووسیه دهگهڕیَتهوه كه به شێوهی 5 كهسی بوو. له ساڵی 1930 دا له ئهمریكاش، كارل ڕهنبۆرگ شێوهیهكیتری له Network Marketing دامهزراند.
ئهم شهبهكهیه بهرهبهره بهلارێ دا چوو و مشتهری له جیاتی چارهسهری نیازهكهی، به تهمای وهرگرتنی پورسانت و حهققی بازاریابی تێكهڵی ئهم شهبهكانه دهبوو. بهواتایهكیتر دهڵڵاڵی، دهبێته كار و پیشهی گشت مشتهرێكان و شتوومهكی بهرههمهاتوو گرینگی خۆی له دهست دهدا.
ئیدریس ئیبراهیم نهژاد
له تهك كاروانی خامۆش،
كانی تهمهن لێڵاوه
چهمهرِای ههتاوێكین،
ئهستێرهیهك بهم ناوه
رێگهی پێوانی سهخته،
ژینی پرِ له كهندوكۆ
فیـزی نـاوێ بهوهڵڵا،
ژیـانی بهری له شــكۆ
نه كهندهڵانی دۆزهخ،
نه خولیای سهرههراسان
نه عیشقی ئهم ههواره،
نه سهرسهرای حهكیمان
نه كاروانی رهحمهت،
ههناسهكهی شیفایه
نه دهستی پیری ماندوو
تهما و عیلاجی لایه
تقی رحمانی
مدتی است بحث پیرامون دو مفهوم قومیت و ملیت باعث ایجاد برخی از سوء تفاهمها شده است كه نتیجه این كشمكشها به نفع قومگرایان و ملت گرایانِ آزادیخواه نیست.
سخن گفتن تئوریك در مورد قومیت و ملیت مجال فراوان میخواهد. اما باید توجه كرد كه در پارادایم دولت – ملت مدرن، ملتسازی به سبك فرانسه و مدل تركیه كه ایران نوین از آن الهام گرفته است، به دموكراسی منجر نشده بلكه براستبداد و ظلم افزوده است. ایران قدرتمندِ دارای اقوام كثیر، امپراطوری غیر متمركز بوده است. تمركز ساختاری در دوره ناصرالدینشاه به واسطه اصلاحات جوانمرگ شدهی امیركبیر در ایران حاكم شد و با مدل حكومت پهلوی اول كه مركز محور و دولت محور و زبان فارسی محور بود، اوج گرفت و این مدل ساختاری بعد از انقلاب هم اصلاح نشد.